อย่าโทษตัวเองเลย



ในขณะที่เราคิดถึงคน ๆ นึงตลอดเวลา
เค้าคนนั้นก็อาจคิดถึงคนอื่นอยู่ก็เป็นได้
และบางครั้ง ก็อาจมีคนที่คิดถึงเรา โดยที่เราไม่สนใจเลยเช่นกัน

บางครั้ง การได้ฝันไปคนเดียว มันก็ดีกว่าการได้รู้ความจริงที่ว่า
สิ่งที่เราคิดทั้งหมด มันคือความฝันของเราเองเพียงคนเดียว
ฉะนั้น ไม่แปลกที่คนส่วนใหญ่เลือกที่จะจมกับความฝัน
มากกว่าการได้รับรู้ความจริง

การไม่ได้เป็นที่ 1 ในใจเค้า ไม่ใช่เรื่องน่าเศร้า...
เราอาจเป็นที่ 2 ซึ่งมันก็ยังดีกว่าเป็นที่ 3 ที่ 4...
และหากเราเป็นที่ 10 ในใจเค้า...
ก็ขอให้คิดไว้ว่า ดีกว่าเราไม่มีความสำคัญอะไรในใจเค้าเลย

แต่โปรดจำไว้เถอะว่า หากหัวใจของคุณยังไม่ร้องไห้ออกมาดัง ๆ
พร้อมกับพูดกับตัวเองว่า...ชั้นเหนื่อยเหลือเกินแล้ว
โปรดห้ามใจเถอะ ก่อนที่ชั้นจะอ่อนล้าไปกว่านี้... ก็จงชอบต่อไปเถอะ

การรักใครซักคน ไม่ต้องการความพยายาม.... "การตัดใจ"...ต่างหาก
ที่ต้องใช้ความพยายามอย่างมากมาย ลองชั่งน้ำหนักในใจเราดูสิว่า
ความสุขยามที่คุณได้สบตาเค้า กับความทุกข์ยามที่คุณต้องคอยหลบตาเค้า
อันไหนมันหนักหนากว่ากัน

อย่าโทษตัวเอง ที่มาเจอเค้าสายเกินไป... อย่าโทษเค้าที่ไม่มีใจให้...
อย่าโทษโชคชะตาที่ทำให้เราพบกัน แต่ไม่ได้ทำให้เราใจตรงกัน
แต่จงยิ้มให้กับตัวเอง ที่อย่างน้อย ถึงจะพบกับเค้าคนนั้นสายเกินไป
แต่ก็ยังได้พบ...

ยิ้มให้เค้า ที่ถึงจะไม่ได้ให้ใจเรามา แต่ก็ยังได้รับหัวใจของเราไป...
ยิ้มให้กับโชคชะตา
ที่ยังทำให้เรา...ได้รู้จักกันคุณควรจะดีใจด้วยซ้ำที่ “ครั้งหนึ่ง”
คุณได้เจอคนที่คุณอยากเก็บรอยยิ้มของเค้าไว้คนเดียว
คนที่คุณใส่ใจกว่าตัวคุณเอง...
คนที่ทำให้คุณหัวเราะ...และร้องไห้ได้มากมาย...

คนที่เพียงแค่ยิ้มของเค้า
ก็สามารถเปลี่ยนวันที่หมองหม่น...ให้กลายเป็นวันที่สดใส
เท่านี้มันก็เพียงพอแล้ว ไม่ใช่หรือ? แค่การได้เห็นคนที่เรารัก
ได้หัวเราะอยู่กับใครสักคนที่เค้ารักมากที่สุด
...นั่นแหละคือความสุขของการได้รัก...อย่างจริงใจ

รู้ไหมว่าความรักสนุกตรงไหน
สนุกตรงที่อย่างน้อย
ความรัก มีอะไรให้เราทำ จากคนที่ไม่เคยให้อะไร
จากเป็นคนไม่ค่อยคิดอะไร ก็คิดได้ทุกวัน
ที่ดีกว่านั้นก็คือความรัก
ทำให้เราเป็น"คนดี"อย่างน้อยก็ในความคิดเรา
บางทีความรักเปลี่ยนบางอย่างในตัวเรา
บางคนทุ่มเทให้กับความรักมากมายและแน่นอน
เราไม่อยากผิดหวัง
เราพยายามทำทุกอย่าง..เพื่อให้รักอยู่ในกำมือเรา
แต่บางทีก็ลืมไปว่า เวลากำความรักไว้ในมือ
อาจบีบแรงเกินไป หรือบางครั้งถ้ากำไว้
อย่างหลวมๆจนเกือบจะ
หล่นหายไป
เริ่มแรกของรัก..ทุกอย่างอาจดูสวยงามเกินไป
จนลืมนึกถึงปัญหาที่รออยู่ข้างหน้า
ถ้าไม่เตรียมตัวเตรียมใจไว้บาง
ความรัก ก็อาจ..หลุดลอยหายไป
ปัญหาบางอย่าง เรารู้วิธีแก้ไข แต่ทำไม่ได้
เราบอกว่ามันยากเย็นเกินไป
เชื่อว่าทุกปัญหาของ ความรัก
มีทางออกเสมอ..ถ้าเราเข้าใจมัน

คนเราเมื่อเวลามีความรัก
มักจะคิดไปว่าทุกอย่างต้องสวยงาม ยืนยาว มั่นคง
แต่ก็ไม่ผิด ถ้าจะคิดอย่างนั้น
ช่วงเวลาของความสุข ความเพ้อฝันก็เกิดขึ้นได้เสมอ

แต่ถ้าเรามองไปอีกแง่มุมนึง "คนสองคน"
ที่มาจากทุกอย่างที่ต่างกัน...จะเป็นไปได้ไง ที่จะรักกัน
ถ้าความรัก คือการค้นหาใครบ้างคนที่เหมือนเรา
ก็เลิกคิดไปเลยว่า..เราจะมีรัก

เพราะในความเป็นจริงแล้ว ไม่มีใครหรอกที่เหมือนเรา
อาจจะมีคล้ายบ้าง....แต่ก็ไม่เหมือนอยู่ดี
จำไว้เลยว่า...คนสองคนที่ต่างกันไม่น่าที่จะรักกันได้
เราจะได้ไม่ตั้งความหวังกับความรัก...ไม่เพ้อฝันมากจนเกินไป

ลองเริ่มเข้าใจมัน...ในมุมที่แตกต่าง
แล้วเราจะยืนอยู่เหนือความรักของเรา

เต็มใจที่จะรัก


วันหนึ่งฉันได้เรียนรู้ว่าความรัก...สร้างรอยยิ้ม

สร้างทุกข์…สร้างความสุข…สร้างความวุ่นวาย

ให้เกิดขึ้นในชีวิตเราอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้

แต่จะมีสักกี่คนที่เข็ดขยาดต่อ "ความรัก" จะมีใครบ้างที่กล้าจะเดิน

จากมันไปโดยไม่รู้สึกอาดูร



ฉันคนหนึ่งล่ะ ที่แม้จะผิดหวังจากความรักซ้ำแล้วซ้ำเล่า

แต่ก็ไม่เคยคิดโกรธหรือเกลียดคำว่า "ความรัก" และ "รักแท้"

ก็ยังเป็นสิ่งที่ฉันพยายามค้นหาส่วนจะเจอหรือไม่ก็เป็นอีกเรื่อง



ไม่ว่าใครที่พลัดหลงเข้ามาเป็นส่วนหนึ่งของชีวิต

ฉันจะรักเขาให้ดีที่สุด..โดยไม่สนว่าจะลงเอยที่ "ความสุข" หรือ "น้ำตา"

เพราะถ้าฉันเลือกแล้วด้วยหัวใจตัวเอง…ฉันก็เคารพการตัดสินใจนั้นโดยไม่ปริปาก

เหมือนที่ฉันเลือกที่จะรักเธอด้วยความตั้งใจและเต็มใจ

เคยสงสัยกันบ้างไหม????

สงสัย...บางครั้ง...ฟ้าก็คงให้หัวใจได้เปียกปอนด้วยรัก
........ให้รู้จักคำว่ารักมากขึ้น........
........ถ้าคุณกำลังกลัวความรัก........
......“ความรัก คือ การทิ้งความกลัวไป“......

คำกล่าวที่มีความหมายดี ๆ นี้ดูสวยงาม

แต่อาจจะยากแก่การลงมือทำ

จริง ๆ ในสายตาของบางคน

ที่ยังไม่เคยมีประสบการณ์เรื่องความรักมาเลย

หรือคนที่เคยผ่านประสบการณ์เลวร้าย...จากความรักมาแล้ว

พวกเขารู้สึกว่า...การนำตัวเองเข้าไปพัวพันกับความรัก

ก็เหมือนกับการเสี่ยง .. . เสี่ยงที่จะถูกปฏิเสธ . . .

ถูกทำให้ผิดหวัง . . . ถูกทอดทิ้ง..และทำให้เจ็บปวด

จึงเป็นที่มาของความรู้สึก . . . กลัวความรัก . . .

. . . แม้ความรักอาจไม่ใช่ทั้งหมดของชีวิต

แต่มันก็มีค่า......ต่อการมีชีวิตอยู่

เป็นแรงบันดาลใจให้เราทำอะไรได้มากมาย


. . . อยากบอกกับคนที่ยังกลัวความรักว่า.....

......ไม่ผิดหรอกที่คุณจะกลัวมัน..........

เพราะอย่างน้อยคุณก็รู้ตัวเองดีว่า...กลัวความรัก

ต่างกับคนที่วิ่งหนีความรัก และเฝ้าหลอกลวงตัวเองว่า

.....มีความสุขดีแล้วกับการอยู่คนเดียว0....


ไม่จำเป็นต้องพบเจอและสร้างกำแพงขึ้นมาปิดกั้นตัวเอง

เพราะกลัวจะต้องรักคนอื่น

แต่ลืมนึกไปว่า ถึงเราจะหนีมันอย่างไร ก็หนีไม่พ้นหรอก

เพราะความรักมันอยู่ในใจของเรา

จะหนียังไงมันก็เจ็บปวดอยู่ลึก ๆ

แล้วคุ้มหรือเปล่ากับการต้องหลอกตัวเองไปเรื่อย ๆ อย่างนั้น

.... หนทางของความรัก มันอาจจะไม่ได้เป็นภาพที่ชัดเจน

ให้เราเดินไปได้สะดวกหรือง่าย ๆ

แต่สิ่งที่รออยู่ที่ปลายทางนั้น ก็มีค่ามากพอ

ที่จะกวักมือเรียกเราให้เดินเข้าไปหา

. . . แทนที่เราจะวิ่งหนีมัน ก็เปลี่ยนมาเป็นเตรียมตัวเองให้พร้อม

เวลาที่จะต้องไปเจอกับมันดีกว่า

เหมือนกับเวลาที่เราออกเดินทาง

ก็เตรียมเสื้อกันหนาวไปบ้างเผื่อเจออากาศที่หนาวเย็น

เสื้อกันฝนหยิบไปหน่อยก็ดี

เผื่อหยิบมาใส่เวลาที่ฝนมันตก

หยูกยาก็ติดไปบ้างนิด ๆ หน่อย ๆ

พอปฐมพยาบาลตัวเองเบื้องต้นเวลาเจ็บไข้
หากแต่ยิ้มได้เสมอ เพราะได้รักอย่างแท้จริง..

ฉันเดินคนเดียวไม่ได้...~

บางครั้งความรักมันก้อน่ากลัว จนฉันไม่อยากเจอกับมันอีกแล้ว..
ไม่อยากคิดถึงในสิ่งที่ฉันไม่อยากให้เป็น..
ไม่อยากคิดต่อไป.. ว่าถ้ามันมาถึง.. แล้วฉันจะเป็นอย่างไร....
ฉันไม่รู้.... ว่าฉันจะทนได้แค่ไหน........~
+++++++++++++++++....
คนที่เรารัก ไม่ได้อยู่กะเราไปจนเราตาย...
แต่ในระหว่างทางที่ฉันเดิน....ถ้าไม่มีคนที่ฉันรักร่วมด้วย..
ฉันก้อไม่รู้ ..ว่าฉันจะเดินได้อย่างไร.... ไม่รู้ ..ฉันไม่รู้... จิง จิง....
..................................~
ฉันไม่ได้อยากมีแฟน ไม่ได้อยากมีความรัก
และ ไม่ได้อยากให้ใครมารักฉัน
แต่............... ฉัน.................-+*
ไม่เข้มแข็งพอที่จะเดินคนเดียวต่างหากเล่า...~